Gołębie pocztowe Gołębie rasowe

Pasożyty wewnętrzne

Choroby wywoływane u gołębi przez pasożyty wewnętrzne są jednymi z najczęściej występujących rodzajów chorób. Najgroźniejsze z nich to:

Kokcydioza – choroba wywoływana przez pierwotniaki pochodzące z grupy Eimeria. Zarażenie kokcydiozą następuje przez przewód pokarmowy. U młodych ptaków jej objawami jest nadmierne chudnięcie oraz biegunka. Kał zarażonego gołębia jest wodnisty, a nierzadko też z niewielkimi pasmami krwi. W przypadku dużych ptaków objawów takich zwykle się nie obserwuje, jednak pewnym sygnałem ostrzegawczym mogą być słabsze wyniki sportowe w przypadku gołębi pocztowych. Jeśli obawiamy się, że nasze stado zostało zarażone kokcydiozą możemy wykonać badanie, które potwierdzi lub podważy nasze przypuszczenia. Co więcej dzięki specjalnemu badaniu, polegającemu na badaniu gołębiego kału, możemy nie tylko rozpoznać chorobę, ale też zbadać jej inwazyjność.

Glistnica – choroba wywoływana przez nicień Askaridia columbae. Nicień ten ma około 4 centymetry długości i 1, 5 milimetra średnicy. Powstają one w przewodzie pokarmowym i powodują jego niedrożność. W najgorszych wypadkach kończy się ona śmiercią gołębia. Glistnica jest szczególnie niebezpieczna dla młodych osobników, gdyż w większości przypadków prowadzi do śmierci. Dorosłe ptaki są bardziej odporne, jednakże walka z choroba jest dla nich bardzo wyczerpująca. Jej objawami mogą być: ogólne osłabienie, niezadowalające wyniki sportowe (gołębie pocztowe), zmatowienie upierzenia, biegunka … Najskuteczniejszymi metodami walki z choroba są: systematyczna dezynfekcja, leki nicieniobójcze oraz okresowe badanie kału ptaków.

Paramyksowiroza jest chorobą zakaźną. Wywoływana jest przez zarazek z rodziny wirusów para grypowych. Choroba może trwać od 4 do 8 tygodni atakuje gołębie młode i stare. Wirus odporny jest na wysuszanie, gnicie, wilgoć, światło. Objawy choroby to zwiększona płochliwość, zwiększenie pobierania wody, kał jest mocno rozrzedzony, występują zaburzenia układu nerwowego. Maja one różne nasilenie od łagodnych skrętów głowy do bardzo silnego wygięcia szyi. Leczenie gołębi polega na odrobaczeniu ptaków, stosowaniu środków przeciw kokcydioz i rzęsistkom podawać należy leki wzmacniające (Hepasan, Sodiazot, Floratony, Aniron. Podawać należy również witaminy B1, B6, C, E. Szczepionki są sposobem na uniknięcie choroby(Mycosalmowir, Nobi-vac Paramyxo, PM-VAC, Salmowir).

Trichomonadoza gołębi (żółty guzek) wywołuje ją pierwotniak z rodziny wiciowców Trichomonas gallinae. Pasożyt ginie w środowisku zewnętrznym, jest wrażliwy na wysuszanie, gnicie i wszystkie środki odkażające. Gołębie są osowiałe, występują problemy z oddychaniem, wodnista biegunka.
Chore ptaki mają opuszczone skrzydła, górna część szyi może być zgrubiona, w jamie dziobowej występują guzki barwy szarożółtej. Leczenie polega na podawaniu preparatów Awimetronid, Trichosol, Metronidazol lub Spartix.

Kokcydioza wywoływana jest przez pierwotniaki z rodzaju Eimeria. Pasożyty są odporne na czynniki środowiska zewnętrznego i środki odkażające. Szczególnie niebezpieczna u młodych ptaków. Ptaki mają biegunkę czasami z krwią. Pasożyty usadawiają się w jelicie cienkim uszkadzając jego błonę śluzową. Rozpoznanie choroby zacznijmy od wykonania badania kału. Leczniczo zaleca się podawanie (Kokcysol, Sulfatyt, Baycox).

Aspergiloza wywołana jest przez grzyby z rodzaju Asperillus. Przyczyną choroby może być spleśniała karma czy wilgotne gołębniki. U gołębi młodych choroba ta nie występuje, a u ptaków starych występuje w postaci ostrej. Objawy choroby to duszność, osłabienie, wychudzenie, biegunka, zaburzenia nerwowe. Leczenie polega na stosowaniu Polfungivet, roztworu siarczanu miedzi, a przy zmianach skórnych Mycotol.

Kandidiaza gołębi wywołana jest przez drożdżaki z rodzaju Candida. Choroba atakuje gołębie młode. Przyczyną choroby może być nieprawidłowa antybiotykoterapia, spleśniała karma, niedoborowe żywienie, zatrucia, długotrwałe biegunki czy  brak higieny. Naloty grzybicze lokalizowane są w odcinkach przewodu pokarmowego, jamie dziobowej, przełyku i wolu. Leczenie jest trudne należy stosować antybiotyk przeciwgrzybiczny (Nystaryna) , który podawany jest do dzioba.

Choroby niezakaźne
Choroby niezakaźne wywołane są niedoborem witamin. Gołębie ozdobne są bardziej podatne na niedobory witamin i minerałów. Większość witamin organizm nie potrafi sam wytworzyć, dlatego musi je pozyskać z pożywienia.
Brak witaminy A obniża tempo wzrostu u gołębi młodych, u starszych ptaków obniża nieśność i udział jaj zapłodnionych. Witamina D3 odgrywa rolę w rozwoju kości, źródłem witaminy D3 jest tran. Brak witaminy powoduje u gołębi krzywicę.

Ornitoza chorobę wywołują drobnoustroje, postać ostra choroby rozpoczyna się zapalaniem worków spojówkowych, pojawiają się problemy w oddychaniu i biegunka wodnista.
Ptaki chore są w słabej kondycji, osowiałe, upierzenie jest matowe.
Zaleca się stosowanie antybiotyków. Podawane preparaty to Doxcyline, Tylosine do picia Laudin, Tylan.

Mykoplazmoza wywołana jest przez bakterie. Przyczyną choroby jest stres, długotrwałe loty, przegrzanie. Początki dolegliwości to kichanie i wypływ wydzieliny z nosa, która gęstnieje i zatyka otwory nosowe po tych dolegliwościach występuje zapalenie spojówek i światłowstręt. Chore gołębie są nerwowe, drapią pazurami okolice nosa. Gołębie pocztowe, które biorą udział w lotach mają małe szanse na dobre wyniki w lotach. Leczenie polega na podawaniu Dynamutilinu lub Tiamowetu.