Choroby wywoływane u gołębi przez pasożyty wewnętrzne są jednymi z najczęściej występujących rodzajów chorób. Najgroźniejsze z nich to:

Kokcydioza  choroba wywoływana przez pierwotniaki pochodzące z grupy Eimeria. Zarażenie kokcydiozą następuje przez przewód pokarmowy. U młodych ptaków jej objawami jest nadmierne chudnięcie oraz biegunka. Kał zarażonego gołębia jest wodnisty, a nierzadko też z niewielkimi pasmami krwi. W przypadku dużych ptaków objawów takich zwykle się nie obserwuje, jednak pewnym sygnałem ostrzegawczym mogą być słabsze wyniki sportowe w przypadku gołębi pocztowych. Jeśli obawiamy się, że nasze stado zostało zarażone kokcydiozą możemy wykonać badanie, które potwierdzi lub podważy nasze przypuszczenia. Co więcej dzięki specjalnemu badaniu, polegającemu na badaniu gołębiego kału, możemy nie tylko rozpoznać chorobę, ale też zbadać jej inwazyjność.

Glistnica  choroba wywoływana przez nicień Askaridia columbae. Nicień ten ma około 4 centymetry długości i 1, 5 milimetra średnicy. Powstają one w przewodzie pokarmowym i powodują jego niedrożność. W najgorszych wypadkach kończy się ona śmiercią gołębia. Glistnica jest szczególnie niebezpieczna dla młodych osobników, gdyż w większości przypadków prowadzi do śmierci. Dorosłe ptaki są bardziej odporne, jednakże walka z choroba jest dla nich bardzo wyczerpująca. Jej objawami mogą być: ogólne osłabienie, niezadowalające wyniki sportowe (gołębie pocztowe), zmatowienie upierzenia, biegunka. Najskuteczniejszymi metodami walki z choroba są: systematyczna dezynfekcja, leki nicieniobójcze oraz okresowe badanie kału ptaków.

Paramyksowiroza jest chorobą zakaźną. Wywoływana jest przez zarazek z  rodziny wirusów  para grypowych. Choroba może trwać od 4 do 8 tygodni  atakuje gołębie  młode i stare. Wirus odporny jest na wysuszanie,  gnicie, wilgoć,  światło. Objawy choroby to zwiększona płochliwość,  zwiększenie  pobierania wody, kał jest mocno rozrzedzony, występują  zaburzenia układu  nerwowego. Maja one różne nasilenie od łagodnych  skrętów głowy do  bardzo silnego wygięcia szyi. Leczenie gołębi polega  na odrobaczeniu  ptaków, stosowaniu środków przeciw kokcydioz i  rzęsistkom podawać należy  leki wzmacniające (Hepasan, Sodiazot,  Floratony, Aniron. Podawać należy  również witaminy B1, B6, C, E.  Szczepionki są sposobem na uniknięcie  choroby(Mycosalmowir, Nobi-vac  Paramyxo, PM-VAC, Salmowir).

Ospa gołębi wywołana jest przez zarazki  Avipoxvirus. Najczęściej atakuje gołębie  pocztowe i ozdobne. Choroba  atakuje w końcu lata, szczególnie  niebezpieczna jest dla gołębi  młodych. Może uszkodzić mięsień sercowy  ptaka. Występują dwa rodzaje  ospy: skórna i dyfteroidalna. Podczas  choroby tworzą się wykwity  występują w okolicach steku, powiek, dzioba i  na kończynach. Leczniczo  zaleca się antybiotyki(Ornisol, Amoxycilona,  Doxycylina). Miejsca  zainfekowane smaruje się jodogliceryną. Najlepszy efekt dają szczepienia  ochronne( Pigeon Pox vaccinae, Poxvac K).

Choroby niezakaźne
Choroby niezakaźne wywołane są niedoborem witamin. Gołębie ozdobne są bardziej podatne na niedobory witamin i minerałów. Większość witamin organizm nie potrafi sam wytworzyć, dlatego musi je pozyskać z pożywienia.